دوبیتی
23 بهمن 1398
X

مگـر در معبـدِ شیرازِ چشمت

شود آگه کسی از رازِ چشمت

پگـاه ِ روزِ شنـبـه کـردم آغـاز

شروع هفته را با نازِ چشمت

22 بهمن 1398
X

غـزل هـای پـر از آرایـه ای تو

زبان ِ شعــر مـا را پایـه ای تو

مـن‌ از راز الفبـای تو محـروم

اگرچه صاحب سرمایه ای تو

17 بهمن 1398
X

زمــانه کـــم نکــرد از اقتـدارت

که بی وحشت نشینم درکنارت

ولی می دانم ای آهوی وحشی

پلنـگی می کنـد آخـــر شکـارت

16 بهمن 1398
X

میان کـوچه در پشت حصارت

بـریـزد نغمـه از سیم سـه تارت

بـزن دائـم کـه گویا غــم نداری

خوشا ای گل به حال روزگارت

9 بهمن 1398
X

بهمنی از تـــوده ی بــرف آمده

خوش قدم وناز وشگرف آمده

کرده بـه تـن شعـر سراپا سفید

زمـزمـه هـا دارد و ژرف آمـده

7 بهمن 1398
X

به عشق جذبه ی فتانِ چشمت

پریـدم بـر لـب ِ ایـوان ِ چشمت

میــان ِ شعـله ی بــرق ِ نگـاهت

بگــردانم بــلا گــردان ِ چشمت

3 بهمن 1398
X

بلــورِ تـن حــریر ِ نقــره پوشـم

ربودی با نگاهت عقل و هوشم

شبی در جـایِ خلوت میگذاری

لب ِ شیرین سرخت را بنوشم؟

1 بهمن 1398
X

به یاد روی شیرین غرق خونم

فـــرو ریـزد فـراق از بیستـونم

بسازم تاری از فـــریاد ِ فــرهاد

کـه بنــوازد جــلال ذوالفنــونم

۲۳ دی ۱۳۹۸
X

نه رازم را توانم با کسی گفت

نه از‌غصه توانم مژه‌ ای خفت

شبی از درد بی درمان نوشتم

قلم لرزان شد‌ و قلبم برآشفت