دوبیتی
25 اسفند 1398
X

چـرا رفتی وفـایت را بنازم

ستم کردی جفایت را بنازم

میان های هـایِ گریه هایم

طنین خنده هایت را بنازم

24 اسفند 1398
X

شقــایـــق رویِ بی مـــانـنـد آید

بـــه روی هــــر لبی لبـــخند آید

زمستان‌ پشت پَرچین داد میزد

کــه شــادی آخـــر ِ اسفــند آیـد

19 اسفند 1398
X

تـن صحـرا پـر از عطـر بهـاری

لباب شعر ناب ازچشمه جاری

به گوشم میرسد ازدشت گلها

پیــاپی نغمــه ی سـاز ِ قناری

16 اسفند 1398
X

آمیزه ای از یاس سپیدند اینها

از قـافلــه ی نـور امیـدند اینها

بر بستر بیمـاری ما فـرشته اند

در کالبـد ما روح دمیـدند اینها

11 اسفند 1398
X

چــراغ ِ شعلـه افـروزی ندارم

رفیـق نـاب ِ دل سوزی ندارم

تنم می لرزد از سوز زمستان

گمان دارم که نوروزی ندارم

10 اسفند 1398
X

بـلا بـالایِ زیبایِ دل افــروز

وفا را از حضور گل بیاموز

بهـارِ بی مثالی فـرش کرده

به استقبال گرم عید نوروز

7 اسفند 1398
X

به هر یک تار گیسو کوکب آویز

چراغ چهـره ات را بر شب آویز

طلـوعِ صبـح روشـن کـن‌ تبسم

نبـات خنـده ات را بر لـب آویـز

5 اسفند 1398
X

بــلا بــالا بلنـــــد ِ مـاهـــرویی

اسیــرم می کند بــا تار مویی

سر ِ عهــدی کـه با آیینه دارم

به غیـــر از وی ندارم آرزویی

3 اسفند 1398
X

بـه هـوایِ شکر و قند لبت

آمـدم سمت سمـرقند لبت

به گمانی که نصیبم بشود

عسلِ جــاری از آونـد لبت