آرشیو مرداد 1391
23 مرداد 1391
X

سال هــا رنگی بـه ابهــــام نگاهی بوده ای

شعلـه ای در عمـق شبهای سیاهی بوده ای

مِثـل فـانوس فـــروزان از رخ مهتــابی ات

برسیاهی های چشمم جلوه گاهی بوده ای

در فضــای تنـــگِ دل هنگـــام دم تــا بازدم

در میـان هـــر نفس همـــراه آهی بـوده ای

در تلاطم های دریا بین صدها رعد و برق

بادبـان کشتی ام را تکیـــه گاهی بـوده ای

جــز زلالی و لطافـت در سراپای تو نیست

شک ندارم پاک پاک از هـر گناهی بوده ای

آنقَــــدر نــاز و قشنـگی کــز نگـاه بـاغبـان

شبنـم ِ چسبیده بــر بــرگ گیاهی بوده ای

با تـرازوی سخـن طبع مـرا را سنجـیده ای

مانعـــم در هــــر کـلام اشتبـاهی بـوده ای

کــرده ای همـــراهی ام تـا انتهــای زنـدگی

پس نپنـدارم رفیـق نیمــــه راهی بوده ای

دامنــت را ای عسل بانـو رهــا نتـوان کنم

همچنان پشت و پنـاه بی پنـاهی بـوده ای

23 مرداد 1391
X

قیامت گشت و قامت خم نکردیم

به کس کُرنش دراین عالم نکردیم

به هر عهدی که بستیم پافشردیم

تقــلا هـم چـــو ارگ بــــم نکردیم

دو چشم پر هوس را پرده بستیم

نگـــاهِ روی نـامحـــــــرم نکــردیم

نصیب مــا غــریبی بود و هجران

اگــر عیشی بــه ملک جم نکردیم

به عشق دیــدن خــورشید دانش

به یک دم دیـده را بر هم نکردیم

اگــرچـه دل هلاک و تشنه بودیم

لبی تـــر بــر لــب زمـــزم نکردیم

بــه دنبــال عسل بانــــو دمـــادم

دوان بودیم وسرعت کم نکردیم

23 مرداد 1391
X

گلی ﺩﺍﺭﻡ ﮐـــﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻓﺮﻭﺩﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺮﻭ ﺭﻋﻨﺎ ﺭﺍ ﻃﻔﯿﻞ ﻭ ﺧﻮﺷﻪ ﭼﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

یقیناً کس ننوشیده شراب ﺟﺎﻧﻔــــــــﺰﺍﯾﺶ را

ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻏﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﯽ ﺍﻧﮕﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﻣَﻠَﮏ ﺍﺯ ﻣُﻠﮏ ﺟــــﺎﻭﯾﺪﺍﻥ ﺑﺪﺍﺩﺵ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺭﺍ

ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺶ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺟﻬـــﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﺳﺤــﺮﮔﻪ ﺳﺎﺣﺖ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺳﯿﺎﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﺒﻞ

که بر بالای ﻫـــــﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﻧﻮﺍئی ﺩﻟﻨﺸﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

لطیف لاله رویم ﺭﺍ کسی جز من ندید از رخ

ﺣﺠﺎب از او ﭼــﻮ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺩﻫﺎﻧﯽ ﺁﺗﺸﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﺧـﺪﺍیا ایمنش گردان تو از چشم بداندیشان

ﮐﻪ ﺭﯾﺤﺎﻥ ﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻃــــﺮﺍﻭﺕ ﺑﺮ ﺟﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

مکان امن و آسایش حریم ﮐـﻮﯼ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ

ﺧﻮﺵ ﺍﺯ ﺁنی ﮐﻪ ﻣﻨﺰﻟﮕﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﺧُﻠﺪِ ﺑﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﮔﻨﻪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭﮔـــﻪ ﺭﺍ ببخش و ﻣﻬـــﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﻦ

ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮ ﺣﺴﺎﺑﺶ ﺭﺍ ﮐــــﺮﺍﻡ ﺍﻟﮑﺎﺗﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

نمی آید به هم پلکم برای لحــظه ای کوتاه

از آنروزی که چشمانم ﻋﺴﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ کمین دارد