آرشیو فروردین 1395
29 فروردین 1395
X

می دود هر شب نگاهــم بــر نگاه دیگـری

خیره می ماند دو چشمم روی ماه دیگری

از مــنِ دیوانه دیگــر بارهــا سـر می زند

در پس ِ هــــر اشتبـاهــم اشتباه دیگــری

آنقَـدر دم از تفنـگ و تیــر بـــرنو می زنم

تا مگـــر پیدا شود مشروطه خواه دیگری

کــوچه ی تنهائیم را می گذارم پشت سر

تــا مگر خـــود را رسانـــم در پناه دیگری

کاروانی رد نشــد تا لحظـه ای رؤیت کند

یوسـف گمگشته را در عمـــق چاه دیگری

گـرچه عمری در غم دلبر صبوری کرده ام

نالـــه را ســر می دهــم در بین آه دیگری

من که میدانم به سروقتم نمی آید عسل

منتظــر دیگر چـــرا باشـم بــه راه دیگری

23 فروردین 1395
X

نبـــودی بـا مـنِ افســرده مـأنـوس

که شبهایم شود روشن چوفانوس

بـــدون روی تــو در عمـق شب ها

شدم عمری دچار وهــم و کابـوس

خبــر داری کــــه تنهــا می نشینـم

غــروب جمعــه را با آه و افسوس

گـــــرفتــارم بیــا بشکن قفــس را

که شاید پر بگیرد مـرغ محبــوس

اگـــــر ای نــم نــم بـــاران نبـــاری

کــویر دل دهــد گل هـای مأیـوس

چه خوش باشدکه باهم پاگذاریم

من و تو بین جنگل هـای چـالوس

مگــــر بـانــو عسـل منّـت گـــذاری

مـنِ شیــدا تو را آیـم بــه پا ﺑﻮﺱ

17 فروردین 1395
X

فـــرشته یِ ﺑـــﺎﻍِ غـــزل ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﻋﺎﺷﻘـــﻢ ﮐﻨﺪ

ﺭﺍﻫـﯽِ بـــاغ سنبـــل و ﺩﺷـــــﺖِ ﺷﻘــــﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

ﮔـــﻢ ﺷﺪﻩ ﻟﺤﻈـــﻪ ﻫﺎﯼ ﻣـــﻦ ﺩﺭ ﮔـــﺬﺭِ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ

ﺭﻧــﮓِ ﻗﺸﻨــﮓِ ﭼﺸـــﻢ ﺍﻭ ﻣﺤـــﻮِ ﺩﻗـــﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

دختـــــرِ باغبـــانِ گــل بــا زدن ســــاز و دهــل

ﺭﻗـــﺺ و سمـــاع ﺩﯾﮕــــﺮﯼ ﺩﺭ ﺑــﺮِ ﺧــﺎﻟﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﺩﻓﺘـــﺮِ ﺍﺣﺴــــﺎﺱ ﻣـــﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻫــــﻢ ﻭﺭﻕ ﺯﻧﺪ

ﺗﺎ ﮐـــــﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘــــﺮﯼ ﺑـــﻪ ﻭﺿـــﻊِ ﺳﺎﺑﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

ﻣـــﻦ ﻧﻪ ﺻﺒـــﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻪ ﺭﻭ ﮐﻨﻢ ﺑـﻪ ﻫﺮ ﮔﻠﯽ

ﺭﻭﺳــــــﺮﯼ ﮔــﻞ ﮔﻠﯽ ﺍﺵ ﺑــﺎﺩِ ﻣـــﻮﺍﻓـﻘﻢ ﮐﻨــﺪ

ﺑــــﺮﻕ ﻧﮕـــﺎﻩِ ﻧﺎﻓــــــﺬﺵ ﺍﺯ ﻫﻤﮕـﺎﻥ ﺩﻝ ﺑـﺒـــﺮﺩ

ﻣـــﻦ ﻫـــﻢ ﺍﮔــﺮ ﺩﻝ ﻧﺪﻫﻢ ﺧـــﻮﺍﺭِ ﺧﻼﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ

برﮐﻪ ﯼ خشک و خالی ام ﺩﺭ ﺩﻝِ ﺩﺷﺖِ ﺑﺮﻫﻮﺕ

ﺳــــﺮﺧﯽ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﻋﺴــﻞ ﭼﺸﻤــﻪ ﯼ ﺷﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

14 فروردین 1395
X

در کوچه ی ما بوی گل از باغ تن توست

امـروز مگــر روز شکـــوفا شدن توست؟

پر می کشم از شوق و سر از پا نشناسم

وقتی کــــه نشان از خبــر آمــدن توست

سیبی که دوچندان بکند حرص و ولع را

از جنس هوس باشد و در پیرهن توست

از عشق تـو ای مونس جان خواب ندارم

چشمم همه‌ شب منتظـر در زدن تـوست

مطبوع تـرین رایحـه ی باغ بهشت است

عطری کــه فرآورده ی گلبرگ ِ تن توست

در موسم سرما به گمان کوچ بهانه ست

پــرواز پـــرستو به هــوای وطـن توست

کمتر بـزن آتش بــه وجــودم کــه دمادم

دل در هوسِ غنچه ی تنگِ دهـن توست

بانـــو عسلم بـاز بکــن روســـــری ات را

مأوای صبا زلـف شکـن در شکــن توست

7 فروردین 1395
X

سال هـا منتظــرم تا کــه بهـــاری بـرسد

تا مگــر نغمـه ای از بانـگِ هـزاری بـرسد

سر بـه سجـاده نهم از غـم دل وقت دعا

تا بـه صحـرای دلـم صبر و قـراری برسد

گـر دعــایم بشود بـر سـر سجـاده قبـول

دست مـن هـم به خـمِ زلف نگاری برسد

سرِ شب تا به سحر چشم بدوزم به افق

شاید از ســر زدنِ شعلــه شـراری بـرسد

گــوشه ی پنجــره ها منتظرم تا که مگر

خبـــر از آمـــدنِ یــکـه ســواری بـــرسد

بــه سراغم چـو بیاید نفسی مونس من

نـــوبتِ همــدلی و بوس و کنـاری برسد

گـر عسل شانه بــه گیسوی بلندش بزند

ناگهــان زمـــزمه از نغـمه ی تاری برسد

2 فروردین 1395
X

در عمـر خــود ندیدم بی اعتناتر از تو

در این جهان نباشد کس بیوفاتر از تو

من هم به فکـر آنـــم تا آنکه بگـذرانم

دورانِ دیگـــری را بـا آشنــاتــر از تــو

شیـــرینیِ لبانــت زهــرِ هــلاهـــلم باد

کـامی اگــــر نگیـرم از دلـــرباتـر از تو

اصلاً درخت سیبم وقتی دهد شکوفه

هم بهتر ازتو باشد هـم با صفاتر از تو

روزی اگر گذارم افتد به شهر خـوبان

دل می ربایـد از مـن بالا بلاتـر از تـو

در لابـلای شعــرم بایـد عسل بگـویم

شهری به خود ندیده پر ادعاتر از تو