آرشیو شهریور 1392
31 شهریور 1392
X

ﺑـﺮﮒ ِ ﺳﺮﻣــﺎ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﯿﻄــﺮﻩ ﯼ ﭘﺎییـــزﻡ

نتــوان یک نفـس از بستـر غــم بـرخیـزم

خلوتم ﺗﯿﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭﺳﺮﺍیی ﺧﺎﻣﻮﺵ

ﮐـﻮ ﭼـﺮﺍﻏﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﯼ ﺷﺐ ﺁﻭﯾـﺰم

ﺁﺳﻤـﺎﻥ در همـــه ﺟــﺎ ﺭﻧﮓ ِ ﻣﺸﺎﺑــﻪ ﺩﺍﺭﺩ

ﻣـﻦ ﮐـــﻪ ﺍﻗﺒــﺎﻝ ﻧـﺪﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﮐﺠـﺎ ﺑﮕـﺮﯾـﺰﻡ

آن چنان سوز خزان کرده کبودم که هنوز

بـرگ ِ تا خــورده ای از بـاغ مـلال انگیزم

چه بلاها که نیامد به سراغم شب و روز

خستـه از بـار ِ غــم و از ستـم ِ چنـگیـزم

ﺁﺧــﺮ ﺍﯼ نیمــه ی گـمگشته ﺑﻔـﺮﻣﺎ ﭼﮑﻨـﻢ

ﺳﺎﻟﻬـــﺎ ﺭﻓـــﺖ ﻭ هنـوزﻡ ﺑﮑﻨﯽ ﭘـــﺮﻫﯿـﺰﻡ

ﭼﻮ ﺣﺒﺎﺑﯽ ﮐﻪ رها ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻮﺝ

هـــر زمـــانی بروی ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻬـﻢ ﻣﯽ ﺭیــزم

گفتـه بـودم بنــویسم بــه تـو بانـو عسلم

که مـنِ شب زده از غصـه و غـــم ﻟﺒﺮﯾﺰﻡ

21 شهریور 1392
X

حــواسم را بــه آسانی پــراندی

به سختی تیرغم دردل نشاندی

زدم از بی قراری زل به چشمت

به لبخندی دل ودین را ستاندی

زدی پیـوسته بــر طبـل جـدایی

بـه ساز همـدلی گاهی نخواندی

نهـــادی پـا درون بـــاغ شعـــرم

درخت واژه هــایـم را تکــانـدی

مـنِ دلــداده در بنـــد تــو بودم

نه دل دادی نه از بندم رهـاندی

شبی درکوچهبستی عهدوپیمان

و لیکن هـم قسم با مـن نماندی

عسـل بانــو امـــان از روزگـارم

به کامم زهر هجران راچشاندی

27 شهریور 1392
X

بیچــــــاره منــم ای بـت بیــدادگـــــر من

همـواره بـرآنی کــــه بسـوزی جگــــر من

در کوچه و پس کوچه ی جانم گذری کن

تا بـوسه بــه پای تــــــو زنـد چشم تر من

افتاده ام از درد و بــه یک لحـــظه نیفتد

دیگـــر بــه سـر کــوی تـو گاهی گــذر من

چون موج خروشان به شبی دربدرم کرد

شوری که دراین عاشقی آمـــد به سر من

تـرسم کـــه بگیــرد سر شب دامــن دل را

خونی که چنین می چکد از بال و پر من

با ضربه ی جانانه بــــــزن ضربه ی کاری

وقتی کــــــه موافق شده ای با ضرر من

گـــر دیده ی من پرسه زند بر رخ مهتاب

آیــــد رخ بــانو عسلم در نظــــــــر مـــن

17 شهریور 1392
X

با عشوه هایت برده ای از دل قرارم

از بیقراری حالت عادی ندارم

دیگر نگاهی بر منِ غمگین نکردی

آخر در آوردی دمار از روزگارم

ای مظهر رویش گمانم وقت کشت است

بازآ که بر روی لبت بوسی بکارم

پر گشته خلوت ازسکوت مرگباری

بر روی ساعت لحظه ها را می شمارم

آهستگی ها را به شادی می نوازی

وقتی که رامشگر شوی بر چنگ و تارم

چون دانه از خاک ای عسل از جا بخیزم

گر تاب گیسوی تو ریزد بر مزارم

13 شهریور 1392
X

از زمـانی کــه بــه دنیـای دنی پا زده ام

در پیِ دیــــــدن دل بـــــر درِ آیـا زده ام

مــوج تــوفان نتوانسته کــه از جا بکَند

چادری راکه سحرگوشه ی صحرازده ام

بی محابایم و برساحل غفلت چوحباب

کلبـــه ی شیشه ایـم را لب دریـا زده ام

آنچه شد موجب نابودی و پر پر شدنم

پـر و بالی ست که با سرعت بالا زده ام

گر فریبنده زدم در پس جنگل دف وتار

نغمـه ی سازی از آواز پـــری هــا زده ام

رنگ وابسته به هـاشورم و با شور قلـم

روی دیــوار غـــــزل واژه ی زیبا زده ام

سال هــا منتظــر دیـــدن ِ بانــو عسلــم

بر سر کوی وفـا مانـده و در جــا زده ام

6 شهریور 1392
X

در پیلــه ی تنهــایی غــم هـای کهـن دارم

با همسـر بیمـــارم صـد سینه سخـن دارم

آهِ مــن و افسـوســم در واژه نمـی گنجـد

دلتنگم و دلتنگی دردی ست که مـن دارم

بیچــــاره و درمـانده آواره بـــه شیــرازم

در بـال خیـابان هـا ســر روی چمــن دارم

در شهـر غم و غصه باید به کـه می گفتم

امشـب حس دیـرینی با پــرسه زدن دارم

چـون قاصــدکی تنهـا بی منزل و بی مأوا

گاهی گـذر از دشت و گاهی به دمـن دارم

در پنجــره ی شعــرم شمعی نزند سو سو

اقبـال سیاهی را چون جامـه به تـن دارم

باز از سـر نـاچـــاری ﺍﺯ درد ﻋﺴﻞ ﮔــﻮﯾﻢ

وقتیکه سخن هایی با یاس و سمن دارم

2 شهریور 1392
X

دامنـت پُــرچـین ﺷــﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ

سبـز و عطرآگین ﺷـﺪﻩ ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ

آن کــه امیـــدی نـداشت از الفتت

اندکی خوش بین شده این روزها

آن قَـــدر خــوبی کـه حس بودنت

باعـث ِ تسکیـن شــده ایــن روزها

طول و عرض باغ فروردین پُـر از

میخـک و نسـرین شده این روزها

سـرزمــین ِ سبـز ِ ﮔﻨــــﺪمـــزﺍﺭ ها

جای ِ ﺑﻠــﺪﺭﭼــﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ

در نبودت ﻗﻬﻮﻩ ﺑﺎ ﻏﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯾﻢ

ﺳﻬﻢ ﻣـﺎ ﻫـﻢ ﺍﯾـﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ

خـــوشه ی انگــورهـا بانـو عسـل

ﭼﻮﻥ ﻟﺒﺖ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ