آرشیو شهریور 1391
28 شهریور 1391
X

ناچــار نبـاشی ﮐـــﻪ بــه ﺍﮐــﺮﺍﻩ ﺑﯿﺎیی

یا آن کــه کمی با دل مــن‌ راه بیـایی

ﺑﺮ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﻫﺎ ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ﻭ ﺭﻭﺩ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ

ﺟـــﺎﺭﯼ ﺷـﻮﺩ ﺁﻧﮕـﺎﻩ ﮐـــﻪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺑﯿﺎیی

هـرچند نیایی بـه دلـم باز امید است

ﺑﺮﻗﯽ ﺑﺰﻧﯽ ﺩﺭﺷﺐ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻩ ﺑﯿﺎیی

ﺷﺐ ﺭﺍ به نگاهی بشکن ﺍﯼ ﻣـﻪ ﺗﺎﺑﺎﻥ

ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐــﻪ ﺑــﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﺭ ِ ﺩﺭﮔـﺎﻩ ﺑﯿﺎیی

بین ﻣﻦ ﻭﺗﻮﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺒﻨﺎﯼﺟﺪﺍییﺳﺖ

ﺁﺧــﺮ ﻧﻪ ﺑـﺮﺁﻧﯽ ﮐـﻪ ﺗـﻮ ﮐــﻮﺗﺎﻩ ﺑﯿﺎیی

ﺩﺭگریه ودرﻫﻖ ﻫﻖ ﺑﻐﺾ ﻣﻦِ خسته

پیــوسته ﻭ ﭘﯿـﻮﺳﺘﻪ تــر از ﺁﻩ ﺑﯿﺎیی

ﺑﺮ ﺻﻔﺤﻪ ﯼ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﻤﺮﻡ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﺭﺍ

ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺰﻧﯽ ﺑــــﺮ ﺩﺭ ﻭ ﺩﻟﺨــﻮﺍﻩ ﺑﯿﺎیی

بانـو عسلم بـا همــه ی تاب و تــوانم

ﺁﻫﯽ ﮐﺸـﻢ ﺍﺯ ﺩﻝ ﮐـــﻪ ﺗـﻮ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﯿﺎیی

16 شهریور 1391
X

دانم ﮐﻪ ﺷﺒﯽ ﺑﯽ ﮐﺲ ﻭ ﺑﯽ ﯾﺎﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﺍﺯ درد ﻭ ﻏــــــﻢ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﺩﺭ ﻃﺎﻟﻊ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ که در باغ شقایق

پرپر شوم و ﺑﺮ ﮔﻞ ﻭ ﮔﻠــــــﺰﺍﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﯼ ﻧﺎﻟﻪ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺖ

ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺩﺭاﯾﻦ ﮐﻠﺒــــــــﻪ ﯼ ﺁﻭﺍﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﻣﯽ ﻧﺎلــــم ﻭ ﺍﺯ درد درون مثل قناری

ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﺸﻪ ﻭ ﻧﯿــﺰﺍﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺯﺩﻡ ﮐﻮﺱ ﺍﻧﺎﻟﺤﻖ ﺳﺮ ﺯﻟﻔﺖ

تقدیر من این بود کـــه ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

ﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺒﻢ ﻧﻪ ﭼﻮ ﻣﺴﯿﺤﺎ ﺩﻡ ﺁﺧــﺮ

ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺭﺧﺖ ﻣﺴﺖ ﻭ ﺳﺒﮑﺒﺎﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

عمری ست که در وادی ﻏﻢ ﺯﺍﺭ ﻭ ﻧﺰﺍﺭﻡ

ﺑﮕــــــﺬﺍﺭ ﮐـــﻪ ﺯﺍﺭﯼ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺯﺍﺭ ﺑﻤﯿﺮﻡ

مهمان من آمد اجـــل ﻭ عشق ﻧﯿﺎﻣﺪ

بی روی ﻋﺴﻞ ﺑﺎ ﺗﻦ بیمار بمیــــــرم

3 شهریور 1391
X

نگـرفتی خبـر از گـم شده راهی گاهی

کــه بپرسی مگـر از حال تبـاهی گاهی

آنقَدرناله کنم تامگر از‌ گوشه ی چشم

بنــوازی دل مــا را بــه نگـاهی گـاهی

لااقـل ای دُرّ غلتان تو بفـرما چه شود

بدهی گـر بـه مـنِ خسته پناهی گاهی

کوچه‌ را پـر کنم‌ از آتش اسپند غلیظ

تاکه زخمت نزند چشم‌ سیاهی گاهی

این قَــدر سرزنش ِ آدم خــاطی نکنید

فتنه ها سر زده از سیب گناهی گاهی

توهمانی که بسنجی به ترازوی سخن

وزن احساس مراچون پرِ کاهی گاهی

صد صبا میوزد از زلف تو بانو عسلم

گذری کـن بــه دل سوخته آهی گاهی