آرشیو تیر 1394
9 تیر 1394
X

عشـق آمــد و در بیـن دو دلــداده رقــم خورد

افسـوس کــه آن رابطــه هــم زود بهــم خورد

دردی کــه چنیـن مانــده بــه دل چـــاره ندارد

از مــن بگسست آن کــه صمیمانه قسـم خورد

سی سال فقط حنجــره ام جـای سکوت است

باور تــو نکن بغـض گلـــو غصه ی کـــم خورد

آن قــــــدر زدم از غـــم دل بـــــر در و دیــوار

تـا نـام مــن از دفتـــر معشوقــه قلـــم خــورد

در بحث و جــدل فلسفه از چشم تو می گفت

سقراط ولی مست و پریشان شد و سم خورد

در سـایـــه ی شــب می شکنـد ﺍﺳﮑـﻠــﻪ ﻫـﺎ ﺭﺍ

مــوجی کـــه حـــریفانه به پهلــوی بلم خورد

امــروز کنـــم شکــوه کـــه صد سیلی محــکم

در خانه ی خود صـورتم از دست ستـم خـورد

صـد مرتبه گـفتـم کــه عسل هیــچ نپــــرسید

از شاعـــــر آواره کــه هـــر ثانیــه غـــم خورد

30 تیر 1394
X

وقتی که خیالت راشب ها به بغل ﮔﯿﺮﻡ

از ﮐﻨﺪﻭﯼ لب هاﯾﺖ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﻋﺴﻞ ﮔﯿﺮﻡ

هر دفعه ﮐﻪ میخندی شعرم بشود جاری

ﺍﺯ چهره ی خندانت ﺻﺪ ﮔﻮﻧﻪ ﻏﺰﻝ ﮔﯿﺮﻡ

دهلیـز ﺩﻝ ﺍﺯ ﺷـﺎﺩﯼ کانـون ﺗﭙـﺶ ﮔــﺮﺩﺩ

روزی ﮐـﻪ ﺳﺮﺍﻏﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻫـﻞ ﻣﺤﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﯾﮏ ﻣﺼـﺮﻉ ﭘــﺮ ﮔـﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻠﺸﻦ ﺍﻧـﺪﺍﻣﺖ

ﯾﮏ ﻣﺼﺮﻉ ﺩﯾﮕــﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﯿﺦ ﺍﺟــﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﮊﺭﻓــﺎﯼ ﻧﮕﺎهــم را ﺗﺎ ﺧــﻂ ﺍﻓـــﻖ بــردی

ﺗﺎ ﺭّﺩ ﺗـﻮ ﺭﺍ شب ها ﺑـﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣـﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ شیرینم ﺭﯾﺰﺵ ﺑﮑﻨﺪ ﺻﺨـﺮﻩ

آن دم ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐـﻮﻩ ﻭ ﮐُﺘﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﺑﺎﯾــﺪ ﮐــﻪ ﻋﺴـﻞ بانـو اﺯ ﺭﺍﻩ ﻧﯿـﺎﯾـﺶ ﻫﺎ

ﭘـــﺮﻭﺍﻧﻪ ﯼ ﻭﺻﻠﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋــﺰﻭﺟﻞ ﮔﯿـﺮﻡ

30 تیر 1394
X

نازنیـن دلبـــر تـو ﺭﺍ تنگ ِ ﺑﻐـﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

دیگر ﺍﺯ ﮐﻨﺪﻭﯼ لب هاﯾﺖ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﯾﺪﮔﺮﻓﺖ

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺑـﺎﻻﯼ ﺭؤﯾـﺎﻫـﺎ ﻧﮕـﺎﻫـﺖ ﻣﯽ ﮐﻨـﻢ

ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾـﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺖ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﯾﺪ گرﻓﺖ

ﻗـﺎﺻﺪﮎ آمد ولی ﺩﺭ ﺣـﻖ ﻣﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑـﺮﺩ

ﺑـﻮﺳﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻟﺒـﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

می‌کشانی هم چنان ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﮐﻬﮑﺸﺎن

ﺭﺩ ﭘﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣــﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣــﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﺩﯾﺸﺐ ﺁﻭﺍﺯ مـؤﺫﻥ بدشگون آمد به گوش

ﺑﺎﻧﮓِﻏﻢ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﺮﻭﺱ ﺑﯽ ﻣﺤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ﮔﺮ ﺑﮕﺮﺩﺩﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﺩﺏ

ﭘﺮﺩﻩ ﻫـﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﻌــﺮ ﻣﺒﺘـﺬﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

کم‌ بزن ﺑــﺮ ﭼﯿﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﮔـﺮﻩ بانو عسل

همچنان ﺍﺯ ﭘﯿﭻ ﺯﻟﻔـﺖ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

25 تیر 1394
X

شهـره ی شهـر غــزل ﻧﺎﺯ ﺑﺨـﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ حبه ﯼ ﻗﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﮔـﻴﺮﻡ ﺍﺻﻼً نــــزنی ﺯﻟﻒ ﺳﻴﻪ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﮐﻨﺎﺭ

روشنی بخــش ِﺍﻓﻘـﻬﺎﯼ ﺑﻠﻨـــﺪﯼ ﺗـﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺩﺳﺖ کس ﺑﺮ ﻗــﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮ هـرگز ﻧﺮﺳﺪ

آخـرین لالــه یِ بر ﮐـــﻮﻩِ ﺳﻬﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

دیشب از حاصل اندیشه ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ

ﮐـﻪ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎییِ ﮔﻠﻬــــــﺎﯼ ﻫﻠــﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز

ذره ای کـم نشد از خوشگلی و دلبری ات

هم چنان نازک وشیرین و لوندی توهنوز

ﺑــﻪ ﻧﮕﺎﻫـﯽ ﺩﻝ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﯼ ﻣـــــﺎ ﺭﺍ ﺑﻨـﻮﺍﺯ

ﮐـــﻪ ﻧﻮﺍﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﺩﻟﻬــــــﺎﯼ ﻧﮋﻧﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

نشـد آخـــر عسلم روی ﻟﺒـﺖ ﺑـــﻮﺳﻪ ﺯﻧـﻢ

ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ خوشﺑﭙﺴﻨﺪﻡ ﻧﭙﺴﻨﺪﯼ ﺗـــﻮ هنوز

22 تیر 1394
X

ﺗﻨﯿـﺪﯼ مِثـل ﻧـﺦ ﺩﺭ ﺗـﺎﺭ ﻭ ﭘـﻮﺩﻡ

ﺩﻣﯿﺪﯼ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ

تنــم از عطـر زلفـت ﺑـﻮﯼ ﮔﻞ ﺩﺍﺩ

از آن روزی کــه ﺩﻧﺒـﺎﻝ ﺗـﻮ ﺑـﻮﺩﻡ

شکـوفا می شدم از عشق رویَت

به دشت گل دل ایـدل میسرودم

شبی درحال مستی خواب دیدم

کـه قند از روی لب هاﯾﺖ ﺭﺑﻮﺩﻡ

دمـــادم رو بـــــــروی آستـــانـت

هنــوز ای سـرو بالا ســر فـرودم

بکن سرشـارم از دریـای عشقـت

کــه دل خالی تر از زاینده رودم

چــه میشد ای عسل بانو کنارت

گــره از پیچ زلفـت می گشـودم

22 تیر 1394
X

ﻣﮕــــﺮ ﯾـﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺁﯾــﺪ ﺷﺒﯽ که...

ﻧﻮﺷﺘــﻢ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏــﺬ ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐــﻪ...

ﻧـﮕـﺎﻫــﻢ ﮐـﺮﺩﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺭﺑــﻮﺩﯼ

ﺯ ﺑــﺮﻣــﻮﺩﺍﯼ ﭼﺸﻤـﺎﻥ ﻭ ﻟﺒﯽ ﮐـﻪ...

ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ درس عاشقی ﺭﺍ

ﻧﻤﯽ ﺧـﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺒﯽ ﮐـﻪ...

هنـــوز از التهــــاب داغ عشقـت

ﺗﻨﻢ می سوزد ای گل ﺩﺭ ﺗﺒﯽ ﮐـﻪ...

چراغ بخت من خاموش و تاریک

ﺍﺯ ﺍﻗﺒـﺎﻟــﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐـــﻮﮐﺒﯽ ﮐـــﻪ...

ﺑــﻪ ﻓــــﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑـــﺮﺱ ﺍﯼ ﻧﺎﺯنینم

ﺗــﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻡ ﺑـــﻪ ﯾﺎﺭﺏ ﯾﺎﺭﺑﯽ ﮐﻪ...

خــﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﭼـــﺮﺍ ﺩﺍﺩﯼ ﻋﺴــﻞ ﺭﺍ

ﺑــــﻪ ﺩﺳـــﺖ ﮐﺎﻓــﺮِ ﻻﻣﺬﻫﺒﯽ ﮐﻪ...

22 تیر 1394
X

ﮔﻞِ ﻣﺤﺒﻮﺑـﻪ ﯼ ﺯﯾﺒــﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

بخنـد و ﺑﺎﻋـﺚ ﺍﻏـﻮﺍﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﻦ ﺁﻥ ﻣﻮﺟـﻢ ﮐـﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﺗﻮ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭﺗــﺮﯾﻦ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐــﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﯽ

ﺑـﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ جــاﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﻣﮕﺬﺭ

ﭼﺮﺍﻍ ﺭﻭﺷﻦ شب های ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺑﮑـﻦ ﻓﮑــﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺟﻨـﻮﻧﻢ

ﺩﺭاﯾﻦ ﺩﯾـﻮﺍﻧﮕﯽ ﻟﯿـﻼﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﭼــﺮﺍﻏﺎﻧﯽ ﮐـﻦ ﺍﺯ ﺭﻭﯾـﺖ ﺍﻓﻖ ﺭﺍ

فـروغ ﺍﻣﺸﺐ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺧﯿـﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺯﻭﺩ ﺍﺯﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﯽ

ﺑﯿﺎ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺭﻭﯾــﺎﯼ ﻣــﻦ ﺑﺎﺵ

عسـل بانــو بیا ﺁﻏـــــﻮﺵ ﺑﮕـﺸﺎ

ﻋﺰﯾـﺰﻡ ﺗﺎ ﺍﺑــــﺪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

22 تیر 1394
X

ﺑﻌـــﺪِ ﻋﻤــــﺮﯼ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻟــﻮﺍﭘﺴﯽ

ﮔـﻢ ﺷﺪﻡ ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ

پیش چشمم ﺩاس ﺑﯽ ﺭﺣﻢِ ﮐــﻮﯾﺮ

می برید از شاخـــه ﻫــﺎﯼ ﺍﻃﻠﺴﯽ

ﺍﯼ ﮐـــﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬـﻤﯽ ﺑﺪﺍﻥ

ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺣﺮﻓــﻢ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ

بیگمان وقتی کـج افتد سرنوشت

جــــایِ طـاوسی نشینـد کــرکسی

ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺷــــﻮﺭ ﻭ ﺷــﺎﺩﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ

ﻧــﻮﺟــــﻮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﺳﯿﺐ ﻧﺎﺭﺳﯽ

مستفیضم کن ﻋﺴﻞ بانو کـه ﻏـﻢ

ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻋﻤــــﻖ ﺩﻟـــــﻢ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺳﯽ

18 تیر 1394
X

کــم بکـن ﺑﺎ ﻣﻬـــﺮﺑﺎنی هـا ﻣـــﺮﺍ دلبسته ﺗﺮ

تانگردد شعـر من در وصف تـو ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ

گوشه چشمی ﺑﭽـﺮﺧﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ

ﺭﺍﺯ ﻣــﺎ ﺑﺎﯾــﺪ ﺑﻤــﺎﻧــﺪ سال هـا ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺗﺮ

زیـر سقف آسمـان دور از نگاهت می شود

پــر زدن هــای کبــوتر از پـرستو خسته تر

مـوج گیسویت کـه میریزد بـروی ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎ

در تـب و تاب کمنـدت عارفـان ﻭﺍﺭﺳﺘﻪ ﺗﺮ

همچنان وقتی قلم‌ را روی ابرو می کشی

امتــداد خـط نسخم می شود بشکسته تر

گفته بودی نشکنی گاهی سکوتلحظه را

می کنی آهنــگ رفتـن را ولی پیـوسته تر

در میــان دلــربـایان شـاخصی بانــو عسل

از تو در شهرم نباشد شهره ای برجسته ﺗﺮ