آرشیو اردیبهشت 1396
18 اردیبهشت 1396
X

آروز دارم کــه روزی مرد دلخواه تو باشم

تا که عمری هم کلام گاه و بیگاه تو باشم

آرزو دارم بگیــری سرنوشتم را بــه دست

تا تمام سالهـــــــا زندانیِ چـــاه تو باشم

از همان روزی که دیدی داد و فــریاد مرا

گفته بودی آتشی در بین هــر آه تو باشم

آرزو دارم کــــــه اصلاً دانه ی فلفل شوم

تا مگـــر خال سیاهی بر رخ ماه تو باشم

آرزو دارم بمیرم تا تــــو بر مـــن بگــذری

آرزو دارم در آخـــــر خاکِ درگاه تو باشم

هـر زمانی ای عسل از دلگشا ردّ می شوی

آرزو دارم رفیق و یار و همـــراه تو باشم

10 اردیبهشت 1396
X

شهـره ی شهـر ِ غــزل مشتاق پیوند توام

حلقه کمتر کن کمندت را که در بند ِ توام

نـم نـم‌ ِ نـاب تبسم بس کـه ریــزد از لبت

بی خبر از دور گردون محــو لبخـند توام

هرزمان بادِصبا دستی به زلفت می کشد

در مسیر عطری از بویِ خوش آیند ِ توام

یک نفس ای نازنین از خـود ندارم اختیار

تا مـن ِ شوریـده دل در تـاب تــرفند توام

ازهمانروزی که در باغ وفا خـوردی قَسم

مفتخـر بـر پایه های عهـد و سوگند توام

گرچه دستی دارم ازالطاف حافظ درغزل

در هوای شعـر ِ شیـرین از لب‌ ِ قــند توام

سال هـا بگذشته امّـا همچنان بانـو عسل

بیــن صبــر و نـا امیــــدی آرزومــند توام

3 اردیبهشت 1396
X

اندام و لب وچشم و رخِ یارقشنگ است

بردار دل از غیر کــه دلــدار قشنگ است

بهبـــود بیــابد تـــن فــرسوده ی عــاشق

وقتی کــه طبیب دل بیمار قشنگ است

گاهی که چنین غوطــه ورم در دل رؤیا

در حجــم خیالم در و دیوار قشنگ است

آن لحظـه کــه در باره ی عشقـم بنویسم

در دفتر شعرم خط خودکار قشنگ است

ای کاش قبـولـــــم بکند در پس پـرچین

زیرا نفسی وعـده ی دیدار قشنگ است

آندم که صبا می وزد ازحـومه ی شیراز

در باغ اِرم رقـــص سپیدار قشنگ است

آن شعـر پـر از واژه کـه من در پی اویم

از جنس غزل باشد و بسیارقشنگ است

بانــو عسلم‌ پـا‌ کــه گــذارد بــه خیـابان

از دید ِ من و پنجــره بازار قشنگ است

16 اردیبهشت 1396
X

اﯼ ﻓﻠﮏ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ حریم کوی ﯾﺎﺭﻡ ﮐــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﺑﺎ ﺩﻏﻠــــــﮑﺎﺭﯼ ﺍﺳﯿـــﺮ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﮐــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ

روی ﺳﺮﻣﺴﺘﯽ ﺳـﺮِ ﺳﺎﺯﺵ ﻧـﺪﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ

ﺳﯿﻞ ﻏﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮ ﺟـــــﻮﯾﺒﺎﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺷﺪ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ

ﻧﺎﺗـﻮﺍنی ﻋﺎﺟـــــﺰ ﻭ ﺯﺍﺭ ﻭ ﻧــــﺰﺍﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﺗﺎ ﺑـﻪ ﮐﯽ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑﮕﯿـﺮﻡ ﺩﺭ ﺑﻐــﻞ ﺯﺍﻧـﻮﯼ ﻏـﻢ

سال ها بر مــرگ ﺳﻨﺒﻞ ﺳﻮﮔـﻮﺍﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﺑﯿــﺪﻟﯽ ﺑـﻮﺩﻡ ﺑــﻪ ﺩﻧﺒـــﺎﻝِ ﺩﻝ ﻭ ﺩﻟﺒــﺮ ﺭﻭﺍﻥ

ﮐـــﻮﭼﻪ ﮔــﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺗﺎﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

اﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﯾﮕــﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻋﺘﻨﺎیی ﮐﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ

ﺑﯿﻦ ﻣـــﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺟﻬـﺎﻥ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﭼﻮﻥ ﮐﻤـﺎﻥ ﺷﺪ ﻗﺎﻣﺘﻢ یکباﺭﻩ ﺍﺯ ﯾﻮﻍ ﺳﺘﻢ

ﺣﻠﻘﻪ ﯼ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻏﻢ ﺭﺍ ﮔــــﻮﺷﻮﺍﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

بویی ﺍﺯ ﺯﻟـﻒ ﻋﺴﻞ بانـو ﻧﯿﺎﻣــﺪ سوی من

ﺩﺭ ﻃﻠﻮﻉ ﻓــﺮﻭﺩﯾﻦ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺑﻬــﺎﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ