غزل بانویِ شهرم ناز با تو

سرِ پیچ اِرم آواز با تو

سه تار و ساغر و سیگار با من

شرابِ نم نمِ شیراز با تو

بی تو خاکستر خاموشم و ای یار هنوز

لبم آهسته رود بر لبِ سیگار هنوز

در دیار دف و نی با تَلی از خاطره ها

می کنم یادِ تو با زمزمه یِ تار هنوز

چه گناهی زده سر از منِ دلداده که تو

ندهی ثانیه ای وعده یِ دیدار هنوز

بی‌خبر رفتی و من از غم تنها شدنم

می روم با دل پُر غصه کلنجار هنوز

مثل آیینه به دنبال خودش می کشدم

سایه ات روی در و بر تن دیوار هنوز

گفتمت شاعر دیوانه ی چشمان توام

نظری هیچ نداری به من انگار هنوز

شاید ای دخترِ شرقی توندانی که منم

خسته از فلسفه یِ نیچه و اِدگار هنوز

شک ندارم عسلم در پس پرچین غزل

همچنان دل ببری با گلِ رخسار هنوز