رفتی و از تب تنها شدن  ای یار هنوز
لبم  آهسته رود  بر  لبِ  سیگار هنوز

پشتِ پَرچین پرازخاطره در زیر چنار
می کنم یادِ  تو  با زمزمه یِ  تار هنوز

چه گناهی زده سر از منِ شیدا که شبی
ندهی ثانیه ای  وعده یِ  دیدار  هنوز

 بی‌خبر رفتی و من از  غم تنها شدنم
می روم با  دل پُر غصه کلنجار  هنوز

میکشدچشم مرا باز به دنبال خودش
سایه ات روی در و بر تن  دیوار هنوز

مانعِ رشد وشکوفایی ذوق من وتوست
واعظ بی خِرد  و  شیخِ دغل‌کار  هنوز

شاید ای دخترِ شرقی توندانی که منم 
خسته از فلسفه یِ نیچه و اِدگار هنوز

عسلم راز  مگویی  که  نیامد  به زبان  
مانده درگوشه یِ دهلیزِ دل از پارهنوز