29 شهریور 1394

سال ها با نشرِ خنده  مهربانی  کرده ای
رسمِ نیکِ  مهربانی  را‌  جهانی  کرده ای

از مسیرِ چشمه‌ی انگورمیخوش ردشدی  
لا به لای کوچه هاشیرین زبانی کرده ای

ای‌که‌بامژگان خونریزت زدی تیرم به‌جان 
با مهارت خطِ  ابرو  را   کمانی  کرده ای

دخترِ  دردانه یِ  خانی  که   با تاب نگاه
بر جوانانِ رعیت  پیشه  خانی کرده ای

 گرچه‌ در دوران پیری با تو  دارم گفتگو
عاشقم ای‌نازِ خوشرو در جوانی‌کرده ای

نم‌ نم‌ِ گلواژه را ازبسکه پاشیدی به شعر
دل  سرودم  را  پر از بارِ معانی کرده ای

ناخدایانِ سخن  در تابِ  توصیف  تواند
بیگمان با حافظ و سعدی تبانی کرده ای

بانگاه شوخ وشنگ وعشوه ها بانو عسل  
شاعر  چشم  خمارت  را  روانی کرده ای