ﮔﻔﺘﻢ فدﺍﯼ ﭼﺸﻤﺖ  بانو  ﺭﻃﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﮔﻔﺘﺎ   ﻣﮕﺮ  ﻧﮕﺎﻫﯽ  ﺑﺮ  ﺭﻭﯼ  ﻟﺐ  ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ دلبری ﮐﻦ ﺑﺎ  ﯾﮏ  ﭘﯿﺎﻟﻪ  ﺑﻮﺳﻪ
ﮔﻔﺘﺎ که بی  حیایی ﺷﺮﻡ  ﻭ ﺍﺩﺏ ﻧﺪﺍﺭﯼ

گفتم به  یک اشاره  کام  از لبت بگیرم
ﮔﻔﺘﺎ که شک ندارم ﺍﺻﻞ ﻭ نَسب نداری

ﮔﻔﺘﻢ  ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﯼ  ﺑﻮ ﺍﺯ  ﻣﻬﺮ  ﻭ  ﻣﻬﺮﺑﺎنی
ﮔﻔﺘﺎ ﻣﮕﺮ ﺗﻮ ﮔﺎﻫﯽ ﻗﻬﺮ ﻭ  ﻏﻀﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ که‌ در خیابان ﺍﻣﺸﺐ ﺗﻮ ﺭﺍ  ﺑﺒﯿﻨﻢ
ﮔﻔﺘـﺎ ﻣﮕﺮ  ﺧﺒﺮﻫﺎ  ﺍﺯ ﮔﺸﺖِ  ﺷﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ

گفتم که جرعه جرعه لب تو را بنوشم 
گفتا شرابِ   نم نم  از  من  طلب نداری

ﮔﻔﺘﻢ که‌ دین و دل را بانو عسل  ﺭﺑﻮﺩﯼ
ﮔﻔﺘﺎ‌ هماره  جان ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ