ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻢ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺁﻫﻨﮕﯽ ﺍﺯ ﺳﺎﺯ ﺷﻤﺎ
ﺩﺭ ﻧﻐﻤﻪ ﻏﻮغا میکند ﺍﻧﮕﺸﺖِ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﺷﻤﺎ

دل رابه جنبش بارها با سیم تارآورده ای
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺮﺩﻡ‌  ﻣﻌﺘﺮﻑ  ﺍﺯ  ﮐﺎﺭِ  ﻣﻤﺘﺎﺯ  ﺷﻤﺎ

وقتی سرودِ همدلی‌ در دشتها سرمیدهی
میگرﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺑﺎ ﺑﺎﻧﮓ ﺁﻭﺍﺯ ﺷﻤﺎ

درکوچه های ﺩﻟﺒﺮﯼ ﻭﺍﮐﻦ ﮔﺮﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺮﯼ
ﺗﺎ نغمه ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﮐﻨﺪ‌‌  ﺯﻟﻒِ  ﻏﺰل سازِ  ﺷﻤﺎ

از‌ باغِ نارنجِ تنت نم نم معطر می شدم
روزی که میکردم گذر ازشهر شیراز شما

آبی که گرددآسمان من هم ﮐﺒﻮﺗﺮ‌‌میشوم
ﺗﺎ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻢ ﻣﯽ ﺑَﺮﺩ ﭼﺸﻢ  ﭘُﺮ  ﺍﺯ ﺭﺍﺯ  ﺷﻤﺎ

با آنکه ماتم کرده ای از دلفریبی های رخ
درعرصه یِ دلدادگی کیشم به سرباز شما

از راه  عشوه با دلم بازی نکن بانو عسل
ترسم کند آتش به پا ﺁﻩ  ﻣﻦ  ﻭ  ﻧﺎﺯ ﺷﻤﺎ