9 مهر 1397
ارمغان آورده غم را روضه یِ کلّاش ها
خنده ها ماسیده عمری بر لبِ بَشّاش ها
روی منبر این جماعت با زبان عربده
میکنند ازکینه توزی دم به دم پرخاش ها
پر بگردد از تملق روز و شب در کاخ ظلم
کاسه های کاسه لیسان همچنان ازآش ها
در نبودِ روشنایی بر سرم پر می زنند
جایِ پرواز پرستو فوجی از خفاش ها
بذر غیرت را بپاش از هـر طریقی تا مگر
جای گندم را نگیرد بوته ی خشخاش ها
ساحتِ شیخ ریا را هرزگی پرکرده است
راه تنگ کوچه ها را پرسه یِ اوباش ها
راهیان کوی افسوسیم وعمری چیده ایم
از درخت نا امیدی میوه یِ ایکاش ها
طوطیِ پربسته میداند که با دستورجغد
لانه ی هر بلبلی ویران شد از کنکاش ها
حامیانِ بسط قانونیم ولی بانو عسل
می رسد بـوی فساد از محضر عیاش ها