دنبالِ تو سرگردان،در بغضِ خیابان ها
می بارم و می بارم  با  نم نم باران ها

باپیچش گیسویت در کوچه نسیم آید
کـز بوی تو بگـذارم در پنجره گلدان ها

ترسم که  هوا داران بالا ببرند از شوق
تندیسِ بلورت را در سینه یِ میدان ها

پیمانه بـه پیمانه در گـوشه ی میخانه
با  یاد لبِ‌ لعلت  خـالی شده لیوان ها

از شورِ وفاداری سعدی بـه تو میگوید
"بعد ازتو رواباشدنقض همه پیمان ها"

از قافــله ی لیلی چنـدی ست خبـر آید
تفتیده دل مجــنون بــر ریگ بیابان ها

کـام همگان‌ از غم تلخ است عسل بانو 
بازآ که شکر ریزی در داخــلِ فنجان ها